Ladies Tour of Qatar – Charlotte Lenting

 

Zo’n 2 maanden geleden kreeg ik bericht van de bondscoach van het dameswielrennen, Johan Lammerts, of ik beschikbaar was voor deelname aan de Ronde van Qatar.

Na mijn optreden in de Giro Donne afgelopen jaar zit ik in de Nationale Selectie U23 en heb ik ook regelmatig trainingsweekenden met de selectie. Over deze vraag van de bondscoach hoefde ik niet lang na te denken, ik wilde graag mee naar Qatar. Qatar is de eerste UCI koers van het jaar en een echte graadmeter. Rensters kunnen er testen hoe ze ervoor staan en de eerste wedstrijdkilometers maken. Voor mij was het mijn tweede grote meerdaagse en hoopte ik vooral om een beetje mee te kunnen komen.

De selectie bestond naast mij uit Martine Bras, Anna van der Breggen, Kim de Baat, Paulina Rooijakkers en Annelies Visser. De voorbereiding werd ingezet en ik begon met het aanpassen van mijn trainingsschema. Als je al eind januari de eerste koersdagen rijdt, moeten er daarvoor al intensievere trainingen gedaan worden dan wanneer mijn eerste koers pas in maart zou zijn. Ik ben eerder begonnen met mijn bloktrainingen en heb de krachttraining wat eerder opgepakt.

De maanden november en december heb ik goed kunnen trainen, tot mijn knie eind december helaas een aanvaring had met mijn stuurpen. Hier heb ik helaas nog steeds last van en dit verhinderde me in mijn intensieve trainingen. Toch maar zo goed als het kon doorgegaan met mijn voorbereidingen, want op 26 januari vertrokken we al naar Qatar.


Bij aankomst in Qatar bleken mijn twee winterjassen, wollen muts, dikke sjaal en handschoenen onnodig. Het was de hele week ruim 25 graden en ik heb goed aan mijn charmante lijntjes kunnen werken. Het hotel was een superdeluxe hotel dichtbij Pearl Island, een kunstmatig aangelegd eiland met allemaal hoge torens erop. Nadat we maandag wat hadden losgefietst en konden wennen aan de temperatuur, begon op dinsdag 29 januari de eerste etappe.
 

De eerste etappe ging van het Museum voor Islamitische Kunst in de hoofdstad Doha naar het zuidelijk gelegen Mesaieed. In Qatar wonen zo’n 1,5 miljoen mensen, waarvan 80% in de hoofdstad. Het was dan dus ook grote drukte bij de start en dit werkte goed in op mijn zenuwen. Om 12.30 uur viel het startschot en daarmee vielen ook mijn zenuwen weg. Angst kende ik niet meer, ik heb de hele etappe op de voorste rijen gereden en weinig van mijn ploeggenoten gezien. Ik finishte als 50e in een groot peloton.

De tweede etappe vertrok bij de kamelenrenbanen in de woestijn van Qatar. Kamelenrijden is een populaire sport onder de rijke oliesjeiks en ik vond de kamelen behoorlijk indrukwekkend. Tijdens het inrijden sloegen een drietal kamelen op hol toen wij langsreden, dat was even schrikken. De etappe ging ook dit keer weer goed, ik was voorin niet weg te duwen en was erg attent. Ik ben gefinisht als 55e in een groep met o.a. mijn ploeggenootjes Kim de Baat en Martine Bras. 

De derde etappe, evenals de andere etappes, had weinig bochten. Na 60 kilometer kwam de eerste bocht en zou de wind draaien. De eerste 60 kilometer hadden we de wind in de rug, na de bocht zou alles op de kant gaan. In het eerste uur werd er een afstand van 47 kilometer afgelegd. Bij de bocht zat ik goed voorin en kwam ik in een mooie groep terecht. Met deze groep van zo’n vijftien rensters reed ik het lokale rondje en finishte ik op een 48e plaats. In het algemeen klassement stond ik nu 45e en ik stond 14e in het jongerenklassement onder 25 jaar.


De laatste etappe begon bij een Beach Resort in het zuiden van Qatar. Over de zandduinen werd gecrosst met quad’s, nog één van de vele dure hobby’s van de rijke sjeiks van Qatar. Bij de start was het erg warm en ook deze keer ging het peloton hard van start. Er waren een aantal lekke banden door rommel aan de randen van de snelwegen, maar ik had tot nu toe nog geluk. Bij aankomst op de boulevard van Doha moesten er nog 5 lokale ronden van 6 kilometer langs de zee worden afgelegd. Ik reed echter bij de eerste finishpassage lek en het duurde erg lang voordat ik geholpen werd door een miscommunicatie met de jury. Het peloton was al ver weg, maar toch heb ik geprobeerd om weer terug te komen. Dit lukte niet, en toen ik werd ingehaald door de kopgroep ben ik uit koers gehaald.

Een jammer einde van deze dagen, zeker ook omdat ik goed stond in de klassementen.

Ik ben erg tevreden over mijn Ronde van Qatar en kan uitkijken naar een mooi seizoen dit jaar. De basis is goed, zelfs zonder trainingskamp naar de zon kon ik goed meekomen met de profs. De komende maanden ga ik verder doortrainen en werken naar de wedstrijden met onze ploeg NWVG-Bike4Air. Op 2 maart rijden we de eerste wedstrijd in Wanze, een mooie omloop waar ik naar uitkijk. Hopelijk word ik dit jaar geselecteerd voor een aantal mooie wedstrijden met de selectie en kan ik me verder ontwikkelen als renster. 

De afgelopen twee weken was Charlotte met de selectie in Spanje om te trainen.



 

 

terug